NÂR-I FENÂ

Sana varmaksa gâye, gül de bir, diken de..
Acımaz tene batsa, hikmet yoktur dikende..

Vuslatım ermek rızana, gayretim erememekte..
Lütfundan verdin azana, hayretim görememekte..

Nâr oldu gönül, yangın yeri, kor gibin yanar!
Anar halde gömül, alev yeri, sor nasıl anar?

İsim de senin, cisim de.. Şu taşıdığım cesedim de..
Bir nefis verdin, ağır mı ağır! Cesedimin orta yerinde..

Fenâ olmak ister gönlüm, nefsim de ister fena..
Nic’olur halim? LATİF SENSİN. De KÛN FENÂ!