Varlığı hatırlıyordu; yaşamayı, soluk aldığını, kalbinin attığını. Bir geçmişi söylüyordu, bir geleceği anlatıyordu, umudu anımsatıyordu ve hazdı, ve keyifliydi. Tek bir sesti bu. Tek bir isimdi. Kendi ismiydi…