Sinan Akyüz’ün Yağmur’un Gelini adlı kitabı, aslında bir nefeste okuyup bitirilebilecek bir eserdi. Ancak okul sınavları nedeniyle okumayı yarım bırakmak zorunda kalmıştım. Bugün son satırlarını okurken içimden sadece şunu geçirdim: “Umut güzeldir; yeter ki umudu kesmeyelim.”

Sinan Akyüz’ün yine beni Bosna’ya götürdüğü kitaplardan biri. Tarihin acımasız sayfalarından birine… 1990’ların başında Bosna’da yaşanan insanlık suçu, kitabın satırlarında bir kadının gözünden anlatılıyor.. Aida. O sadece bir karakter değil,anneliğin, direnişin, kırılmış onurun ve hala dimdik ayakta kalmanın sembolü.

Kitapta aşk var ama romantik bir serap değil bu aşk..Yarım kalmış, yağmur altında ıslanmış, zamanla sınanmış bir aşk. Aynı zamanda hayatta kalmaya çalışan bir kadının, tüm zorluklara rağmen içindeki umudu kaybetmeme çabası var.

Kitabı okurken insanın boğazında bir yumruyla ilerlediği ama sonunda insanlığa dair bir inancı içinde yeşerten bir kitap.