Viata

Ay aydınlık!
Rüzgarı sert-sımsıcak
Sahilde gece
Gökte yıldızlar gözkırpar
Deniz her zamankinden daha yıldızlı bu gece
Arkamdaki ay
Aydınlık bu yaz gecesi...

Serenay Özkan, Viata
Serenay Özkan

Hışırdayan Dallar

Önce hafiften bir rüzgâr

Aylar kendini hırpalar

Geceleyin ağaçlar

Siyah şal

Sonra sert bir rüzgâr

Aylar gece sayar ve ağaçların dalları

Rüzgârla hışırdıyor dalları

Ama gözleri ölü ve kırmızı.
(Serenay Özkan)
Serenay Özkan Viata

Yalnızlıklar Efendisi

Ben yalnızlığın efendisi
Geceyi saran benim kara serçemdir
Kadiredir bahçelerim gecenin gecesinde
Ben yalnızlığın efendisi
Ölüdür kiraz bahçeleri
Anca dikerler bu bahçeye
Ben öldükten sonra bir kiraz bahçesi
Ben yalnızlığın efendisi
Sarhoşlarım vardır
Birbirindendirler yalancı
Çocuklarım vardır
Üstlerinde kara gelinlik
Işıklar söndü mü?
Şehirlerine bitiverirler
Hele griden maviye gözleri yaşlı mı?
Mehtaplarıma konuverirler
Sabahleyin dağların çimenleri yaralı
Kör bir kuş misali dinler semâ
Dantellerim siyah,
Banklarım yaralı,yalnız
Ben yalnızlığın efendisi...
(Serenay Özkan)
Serenay Özkan Viata

Kedi Gözü Ay

Kefenimden karanfil çalan siyah
Ay gebe senden
Kedi gözü ay
Kafese tıkalı ruhu gecede yaşlı ruh gebe
Geceden kalma siyah
Çürük karanfil çalan siyah
Ay gebe senden
Kedi gözü ay.
(Serenay Özkan, Viata) Serenay Özkan