Sait Faik Abasıyanık Bütün Öyküleri

Ölüm bildiğimiz kadar korkunç bir şey değildi. Yalnız biraz soğuktu o kadar

Kış ne kadar çok, ne kadar uzun olursa olsun; balık ne kadar az çıkarsa çıksın; yine yaz, bildiği gibi mahrumiyetlerin içinden kafasını kaldıracak ve onu bekleyenlere gelecektir.

Birden bütün neşemin bir cam kırılışı kadar ses ve şangırtı çıkararak düşüp kırıldığını gördüm. Ayakucuma düşüp kırılan neşemi gözlerimle topladım.

Tekrar neşemi bulmuştum. İnsanları sevmek arzusuyla sokağa çıktım.

Bütün önsezilerim beni aldatmıştır.

Onu "zeka" denilen şeyi sever gibi sevmiştim.

Kimdim, neydim, kimi seviyordum?

Senden sonra anlaşılır ancak
Boşluğu her şeyin
Seninle beraberdir dolu kadehler

Senden bahis açılmadıkça susmak isterim.

İlk günahımız: ELMA

Not: Ben günahsızım