Artık korkmuyordum, sadece bu yabancı insanın hayatımın çok kritik bir anında onca yüce gönüllülük göstermiş olduğunu unutarak ona böylesine haksızlık ettiğim için bir parça utanıyordum.

Bir kez söz verildi mi her zaman geçerliliğini korumalı.

Bir genç kızın maviliğin içinde amaçsızca süzülen beyaz, uçarı bulutlara benzeyen hayallerini ve sonra akşamları bulutlar gibi daha sıcak renklere bürünen, önce pembe, ardından yakıcı bir kızıllıkla ışıyan o hayalleri kim bilebilirdi ki?

Artık her şeyi biliyorlar. Kendilerine yalan söylendiğini, bütün insanların kötü olduğunu ve alçaklık edebileceğini biliyorlar.

Hissettiğim öfkeydi, çaresizliğin anlamsız hiddeti, ihanete uğramanın hayal kırıklığıydı.

Ahlaken zayıf olanların her zaman bir mazereti vardır zaten.

Ben âşık olmanın güzel bir şey olduğunu düşünmüştüm hep.

Ben âşık olmanın güzel bir şey olduğunu düşünmüştüm hep.

Ben âşık olmanın güzel bir şey olduğunu düşünmüştüm hep.

Ben aşık olmanın güzel bir şey olduğunu düşünmüştüm hep!