Makamda

Sen, zamanı kovalama, ruhum, bırak zaman seni kovalasın. O, bir takım saatler, çarklar ve kadranlarla senin peşine düşsün. Sen, zamana zaman kesilmesini bil.

Ve söz kalmaz, konuşmanın sert köşelerinden kurtuluruz. Umutsuzluk, bütün dış benin derisine sinmiş kara bir iklim olarak vakti terk eder.