Geçmişe gömülmek, onu bugünün sıkıntılarından kurtaran bir merhem gibiydi.

İnsanların birbirine iyi davrandığı bir dünyanın düşünü kuruyordu.

İnsan bir şeyi yitirmeye görsün, gerçek değeri o zaman ortaya çıkıyordu demek ki.

Yapayalnız bir hayat mümkün müydü?

Hayatta her şeye alışılıyor.

Banker Zarifi’nin anı kitabında okuduğu sözleri hatırladı birden. ”Dünyanın hiçbir yerinde servetler, İstanbul’daki kadar çabuk el değiştirmez.” yazıyordu.