“Zaman döngüseldir ve farklı seçimler yapsan da aynı hayatı yas?arsın. Sana verilmis? bir ömür vardır. Bu dünyadaki zamanın bellidir. Ve her s?ey bir denge içindedir. Biz... Daha dog?rusu ben, o dengeyi bozdum…”
Aynı gün aynı hastanede doğmalarıyla başladı her şey. Bir hayatın birden fazla kez yaşanabileceğinin ve yarım kalmış her hikâyenin tamamlanmaya muhtaç olduğunun bir kanıtıydı onlar. Peki Mecnun bu sefer Leylasına kavuşabilecek mi? Yoksa yine çölde mi açacak gözlerini? Çünkü o çöl çaresiz âşıkların son durağıdır. Kavuşamayan âşıklar o çölde aralar sevdiğini, kavuşanlarsa emlakçı emlakçı dolanır dururlar, 2+1 kombili.
Yayınlandığı dönemde izleyicisini ekrana kilitleyen Leyla ile Mecnun, bu kez bambaşka bir hikâye ile sevenleriyle yeniden buluşuyor. Mecnun, İsmail Abi, Erdal Bakkal, Baba İskender, Yavuz Hırsız, Yedek Kamil, Gözlüklü Çocuk Kaan ve Aksakallı Dede bu kez bambaşka bir maceranın peşine düşüyor. O geminin geleceğine ilk günkü gibi inananların, sevdiği kızın gözlerinin içine bakarak ‘seni seviyorum’ diyemeyenlerin, kendi çölünde kaybolanların hikâyesi Leyla ile Mecnun Burak Aksak’ın kalemiyle yeni başlangıçlar için geri dönüyor.
“I?nsan en büyük hatayı zaman konusunda yapıyor. Zamanın sahibi sanıyor kendini. Nasılsa yaparım, daha zamanım var diyor her seferinde. Oysa zaman akıp gidiyor ellerinden.”
“Belli ki âs?ık olmus?sun evlat. Çaresiz âs?ıkların son durag?ıdır burası. Sevdig?ine kavus?ursan mes?k, kavus?amazsan as?k olur. Kavus?amayan âs?ıklar bu çölde ararlar sevdig?ini. Kavus?anlarsa emlakçı emlakçı dolanır dururlar artık, 2+1 kombili.”
“Her evin kendine has bir kokusu vardır. Yabancı bir eve girince garipsedig?in o koku, o evde yas?ayanlar için huzurun kokusudur.”
“İnsan dedig?in yedig?i her kazıktan sonra, ‘Yok abi bundan sonra kimseye güvenmem ben,’ deyip de her seferinde kazık yemeye devam eden bir canlı türüdür.”
“Kalabalıklar bazı güzellikleri görmenize engel olurlar. Ya da bazı güzellikler yalnızca kalabalıklar çekildiği zaman ortaya çıkarlar.”
“Bak delikanlı, hayat sandıg?ımızdan daha karmas?ıktır. Her kaos kendi düzenini yaratır. Ve inan bana son diye bi’ s?ey yoktur. Sadece bas?langıç vardır. Her son bas?ka bi’ bas?langıcı dog?urur. Ben yeni bas?langıçlara inanıyorum.”
İnsan en büyük hatayı zaman konusunda yapıyo. Zamanın sahibi sanıyo kendini. Nasılsa yaparım, daha zamanım var diyo her seferinde. Oysa zaman akıp gidiyo ellerinden.
