Özgürlük para gibidir, harcamadan önce kazanılmalı.

"...Ne zaman ki vakti gelir, yakınlarda birine denk düşer ve işte o zaman kokusu duyulur ölümün. Uzun süre havasız kalmış bir odanın içi gibi koyu, tuzlu ve ağırdır bu koku siner adamın üstüne..."

Sonra bu duvarların arasında boğulup çıldırıyor, ama yıkılmasın diye de uğruna hayatımızı siper ediyoruz...

İzi hiç silinmeyen tek yara, kendine ihanet eden bilinç tarafından kanıtlanmıştır! En güc affedilen hata, insanın kendisine ait olanlardır aslında...

Tanrım!... Nasıl çıldırdık biz hep birlikte? Nerede yitirdik sağduyumuzu? Neden sürekli korkuyoruz... Birbirimizden ve Tanrı'dan?...

"Kendine bir hoşça bak; âlemin özüsün sen, varlıkların gözbebeği olan insansın sen."
Şeyh Galip

Savaş kimseyi galip çıkartmaz öğretmen. Canlı kalanların tümü yenilmiştir aslında.

Kitaplara saklıyor korkularını ve acılarını...

"Kadın, dalgalı denize benzer komutanım!"

"Acı verir!" dedi.
"Aşkın her çeşidi acı verir!"