İnsanın dudaklarından dökülen en güzel kelime “anne”,en güzel hitap “annem”olmalı.
Yüreğin derinliklerinden kopup gelen tatlı ve nazik,umut ve sevgiyle dolu bir kelimedir.
Anne her şeydir.
O sıkıldığımızda bizi teselli eder,mutsuzluğumuzda umut olur,aciz düştüğümüzde bize güç verir.
O sevginin,merhametin,anlayışın ve bağışlamanın sonsuz pınarıdır.
Annesini kaybeden biri,kendisini kutsayan ve hep koruyan saf bir ruhu kaybetmiş olur.

Kadının yüreği zamanla ya da mevsimle değişmez ; sonsuza kadar ölse bile asla yok olmaz . Kadının yüreği savaş yerine dönen bir kır gibidir ; ağaçlar kökünden söküldükten , çimenler yandıktan , taşla kanla kızıla boyandıktan ve toprağa kemik ve kafatası ekildikten sonra , sanki hiçbir şey olmamış gibi sakinleşir ve sessizlik çöker ; çünkü belli aralarla bahar gelir ve güz gelir ve işlerinin başına geçerler .