İnsana olan saygımı korumak için, insanlardan uzak duruyorum.

Sen ne dersen de iki gözüm; toplumun yoksul insana saygısı yoktur.

En büyük, en dahi, en hatasız eleştirmen zamandır.

Her şeyi fazla ciddiye alıyorsunuz, bu yüzden de mutsuz oluyorsunuz.

Mucize gibi! Ağlayamadım, ama ruhum parçalara bölündü.

Daha önce düşünmediğiniz bir şeyi kitapta okumaya başladığınızda , hatırlamaya ve onu anlamaya başlıyorsunuz.

Hep şunu düşündüm, Varenka, biz insanlar, kaygı ve telaş içinde yaşayan biz insanlar, gökteki kuşların kaygısız ve masum mutluluğunu da kıskanmalıyız.

Pek iyi değilim Varenka, duygularım ölmüş gibi.

Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır.