İki Şehrin Hikayesi

Bana ümitsizlikten bahsediyorsunuz. Burada hepimiz ümitsiziz.

"Onca esnaftan topladığın o rezil vergilerden dolayı sana karşı eskiden kalma bir kinim var zaten!

Bir de böyle gizli işlerle uğraşan adamlar çok çabuk dehşete kapılırlar ve bu elde öyle kartlar vardı ki, açıldıklarında elinde tutanın mosmor kesilmesi kaçınılmazdı.

Bu ortamda hiç kimsenin hayatının bir değeri yok. Bugün omuzlarda evine kadar taşınan bir adam ertesi gün idama mahkûm edilebilir.

" Allah aşkınıza haktan söz etmeyin bana; yeterince lafı geçiyor zaten."

Mantığın olmadığı yerde mantık, hevesin olmadığı yerde övgüye değer bir heves olduğunu sanarak yanıldım ama olsun, sorun değil.

Bu sağır şehirde ve bu dilsiz çağda bile zaman zaman, kaldırımsız dar sokaklarda, azgın soyluların bu haşin araba sürme âdetinin halktan kişileri zalimce tehlikeye attığına ve onları sakatladıklarına dair şikâyetler duyulurdu.

"Kendini bu fani düzene ait hissedebilecek misin.?"

“Ne evde ne de evin dışında kutsanmak istemiyorum. Soframdaki yiyeceklerin de kutsanmasını
istemiyorum.

Hiç sahte korkaklığa tanık oldunuz mu?