İyilik demek kimseye kötülüğü dokunmamak değil, kötülük yapacak cevheri içinde taşımamak demektir.
Ellerimizle kirlettiğimiz benliğimizi kendimizden korumak için kaçarız aynaya bakmaktan, sanki o biz değiliz de içimizdeki şeytanmış gibi. Adım adım peşimizdedir oysaki... İyilik nerede biter, kötülük nerede başlar? Yaptıklarımızın mesuliyetini her zaman alabilir miyiz? Yoksa Sabahattin Ali’nin de belirttiği gibi, bütün sorumluluğu içimizdeki şeytana mı yükleriz? Sabahattin Ali, eserinde âdeta iyilikle kötülüğün sınırlarını çizmektedir.
Sabahattin Ali’nin ikinci romanı İçimizdeki Şeytan, Ulus gazetesinde tefrika edildikten sonra, 1940 yılında ilk olarak Remzi Kitabevi tarafından basılır.
Türkiye’de gördüğü ilgi nedeniyle 2007’de Der Dämon in Uns adıyla Almancaya, 2008’de Le Diable Qui Est Nous adıyla Fransızcaya çevrilen İçimizdeki Şeytan, daha sonra Arnavutça, Bulgarca ve Felemenkçeye de çevrilmiştir.
Hayat dediğin üç buçuk günlük ömrümüzü kendimize zehir etmemek için ne mazideki hayatımıza ve kaçırdığımız fırsatlara ne de istikbalin olmayacak hülyalarına kulak asmayarak bu günümüze hapsolup yaşamalıyız
Fakat içimde öyle bir şeytan var ki bana her zaman istediğimden büsbütün başka şeyler yaptırıyor onun elinden kurtulmaya çalışmak boş yalnız ben değil hepimiz onun elinde bir oyuncağız...
