Hiç

Allah varken, yokluk yoktur...

Elbiselerin güzel, eşyalarla çevrili etrafın.
Soluk soluğa bir koşunun içindesin.
Heybende gaileler, derdin günün, talebin dünya.
Halbuki kendini O`na nispet ettiğinde, hiçsin.
Vacibü`l vücudun kucağındaki topraksın.
O`ndan ayrılışından baktığında, gurbettesin.
Üzülme, bu gurbetin bir tesellisi var...
Çünkü...
Allah varken, yokluk yoktur.