Hep Aynı Boşluk

Hayır, okudukça bir daha inandım ki güneş eski yerindedir. İnsan ruhu satvetli tarafını kaybetmeyecektir. Hayat sadece bir ücret ve sa’y meselesi değildir. Ferdî hayatımız bitse bile şiir ve şarkı devam edecek, bahar mevsimleri kuşlar ötecek, mehtap geceleri kundaktan yeni çıkmış çocuklar Ay’ı görünce gülümseyecekler, hülasa içimizdeki ve dışımızdaki ahenk olduğu gibi kalacak. Mademki hepsinin arkasında “yaratıcı hamle” durmadan çalışıyor, büyük zemberek işliyor, o işledikçe insanlık her şey gibi, ölümün tehlikesi altında değildir. Fakat saadet?… Onu da içimizde aramalıyız, o güneş yalnız içimizdedir.