Bugün Bize Kim Geldi?

“Go?zlerim yanıyor artık ag?lamaktan. Du?nyayı sis perdesinin gerisinden go?ru?yorum, u?stu?ne su?t do?ku?lmu?s? gibi go?ru?yorum her s?eyi, puantiyeli go?ru?yorum, beyazlı beyazlı. Yumayım diyorum s?unları, kurumus? artık, hırs? hırs? ses geliyor go?zkapaklarımdan, fayda etmiyor, pat diye ac?ıyorum tekrar. Hepi topu iki saatlik uykum var gu?nlu?k, o da gitti elden.

Du?s?u?nen insan uyuyamaz, gece gu?ndu?z I?nci’yi du?s?u?nu?yorum ben, varsa o yoksa o, nasıl uyuyayım?” En sıra dıs?ı insanların sıradan insanlar arasından bulunabileceg?ini go?steren, sıradan anların ic?inde sıra dıs?ılıg?ın madenini kes?feden hika?yeler... Zorbalık, dar kafalılık, fesatlık, mu?zevirlik, “kokan” tipler ve tabii ko?pekler de eksik deg?il - her zamanki gibi. Saflıkla, s?efkatle, bokta bile hikmet go?rmeyi bilenlerle ve tabii ko?peklerle beraber - her zamanki gibi.

Sezgin Kaymaz’ın edebiyatı, “I?nsana dair hic?bir s?ey bana yabancı deg?ildir”in folkloru, bir bakıma... Kitabın sonunda bir de hediye: Okurlarıyla mektup kardes?lig?i kurmus? bir yazar olarak, o “mektup kardes?lerinden” birine hitaben, biraz da kendini anlatıyor...