Çocukların her yaptığını onaylamak, her kararını "eyvallah "etmek ... Sanki çocuk en doğru seçimleri yaparmış gibi ona tabi olmak. Bu, çocuğun fazla özgürlük ve şımartılmasına sebep oluyor. Oysa en büyük sevecenlik, çocuğa yeri geldiğinde "hayır "diyebilmektir.
Büyüklerimiz derdi ki: “Bir kitap okudunuz ve aklınızda sadece iki cümle kaldı. Zaten maksat oydu.” O kitabın okunmasındaki maksat, o iki cümlenin akılda kalmasıdır.
Cenâb-ı Allah ile olan ilişkimizde haddi aştığımız zaman Allah’ın (c.c.) feyzi ve bereketi kesiliyor üzerimizden. Biz bunu fark etmiyoruz. İşlerimiz rast gitmiyor diyoruz. İşte o feyiz ve bereketin kesilmesinden başka bir şey değil.