William Shakespeare Alıntıları

Seni unutmak ha!
Aklımın karatahtasından
Silerim de bütün boş anıları,
Bütün kitaplarda yazılan, çizilenleri,
Gençliğimden, öğrenciliğimden kalanları,
Yalnız senin buyruğun kalır
...

Âh bu katı, kaskatı beden bir dağılsa
Eriyip gitse bir çiy tanesinde sabahın!
Ya da Tanrı yasak etmemiş olsa
Kendi kendini öldürmesini insanın
...

“En uzun gecelerin de bir sabahı vardır.”

Ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu.
Bu düşüncedir felaketleri yaşanır yapan.
Yoksa kim dayanabilir zamanın kırbacına?
Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine
Sevgisinin kepaze edilmesine...

Öğret bana, nasıl unutulur düşünmek

Ah Tanrım! Bu ölüm manzarası
Yaşlı bedenimi mezara çağıran bir çan sanki.

Beynimiz duygularımızı dizginleyecek yasalar koyabilir, ama ateşli tutkular soğuk kuralların üzerinden atlayıp geçer.

Ama kısmetinizde ne varsa ona da katlanacaksınız artık!

Sen onu nasıl seviyorsan, dilerim o da seni öyle sever.

Ne hafif, ne tatlı bir havası var;
İçine rahatlık veriyor insanın.