Kişi, hep, başkalarının varlık bedelini öder. -Kendi bedeli hiç yoktur zaten kişinin; ödediği, hep, başkalarının bedelleridir ... Kişinin kendi bedeli, zaten, ödenmiştir : çektiği -ve çekmekte olduğu-acılarla, bol bol, fazlasıyla ödemiştir -öder-kişi, zaten, kendi bedelini ...
Kişinin 'mutluluğu'-bir saf yanılgı olmadığı durumlarda, salt durgunluk, dinginliktir bu: - Çevresinin geri çekilerek, sessizleşerek, susarak, kişiyi kendi kendine, kendiyle yalnız bıraktığı bir anın dinginliği ...
Kişi , her an, gidebilir ... Kişi , her an, terke hazırdır-kendini bile ... Kişi , her an, kendini de terkedip gidebilir. Kişi , gidebilir-gidebilendir ... Kişi gider.
Kişi gündelik de olabilendir 'gündelikçi' de olabilen ... - Çünkü, gün, kişinin günü değildir. Kişi günü yaşar; ama, kişinin günü yoktur gün, kişinin değildir ... Kişi, günün değil, hergünündür - ya da, yalnızca, yarının ... Kişi, günün değil, yarınındır.