Lev Nikolayeviç Tolstoy Alıntıları

Kabahatlerin en korkuncu, nankörlüktür.

Sadece derin sevgisi olanlar, derin acıları hissedebilirler.

Alışılan, sevilen şeyle­ri bırakıp gitmek kolay değil. Ama ne yapalım, yeni şeyle­re de alışırsın." İletişim Yayınevi

Bence yüz güzelliği denilen şey yalnızca gülümsemedir.

Tek bir doğru zaman vardır; o da şimdiki andır, en doğru zaman budur. En önemli iş de ona iyilik etmektir, çünkü insan bu dünyaya yalnızca iyilik etmek için gönderilmiştir.

Bazıları bu dünyadaki en önemli işin bi­lim olduğunu, diğerleri en önemli işin harp sanatı oldu­ğunu, üçüncüleriyse hepsinden önemlisinin Tanrı'ya kulluk etmek olduğunu söylemişler.

-Ben seve seve evlenirim ama nerede yaşarız ki?
-Düşündüğün şeye de bak! demiş kız. Çok çalışıp az uyuduktan sonra her yerde karnımız tok, sırtımız pek olur.

Oysa biz yalnız kendi mutluluğumuz için yaşadığımıza karar vermişiz.
1899

Uzun üzüntü ve acılardan sonra sanki birden huzuru ve özgürlüğü bulmuştu.

Her zaman herkesi bağışlamak, sonsuz kez bağışla­mak gerekiyordu, çünkü kendisi suçlu olmayan ve bu yüz­den başkalarını cezalandırabilecek, onları yola getirebile­cek tek bir insan bile yoktu.