Adem Özbay

Aynı sobada ısınmak! Artık kaçımız sobayı hatırlar O soba öylesine güzel bir birleştiricidir ki. Akşamın soğuğu bastırınca, çıtır çıtır yanan odunların seslerine koşardı eşler ve çocukları. Sobanın başında toplanılır, evde varsa patates, kestane, mısırlar patlatılırdı. Sonra çocukların uykusu gelir, sobanın etrafına serilmiş yer yataklarına yatırılırdı.

Bak bizim toprakların aşk hikâyelerine; Leyla ölür, Mecnun ölür, Aslı yanar, Kerem yanar. Ferhat boğulur, Şirin boğulur. Hepimiz acılı şarkılar dinleriz, acılı filmlere kapalı gişe koşarız. Oysaki mutlulukları fast food gibi tüketiriz.