‎Elindeki kitabın sayfasını kıvırıp şöminenin yanında bulunan yeşil berjere yasladı sırtını. Okuduğu hikâye gerçekleşmesini istediği hayatın bir parçası gibiydi. Gözlerini kapadı, raflarını düzenlediği kitaplığını hayâl etti. Her rafı rengârenk cıvıl cıvıl çocuk kitaplarıyla doluydu.
‎
‎Sabah çocukları nefis kurabiyelerle karşılamak için akşamdan tüm hazırlıklarını tamamlamış, çocukların en sevdiği masal kitabını masanın üzerine bırakmıştı. Bahçeden toplanmış pembe güllerin kokusu evin her köşesine sinmişti. Belki de onlara sürpriz şekerlemeler ve kendi elleriyle diktiği bez bebekleri hediye edebilirdi. Saçlarını iplerle kadayıf teli gibi salık bırakır, gözlerini mavi boncuklarla iğnelerdi. Bu fikir fazlasıyla hoşuna gitmişti. Böyle bir kitapevine hangi çocuk gelmek istemezdi ki...
‎
‎Gözlerini açtı, kıvırdığı sayfayı zarif elleriyle düzeltip kaldığı yerden okumaya devam etti. Zamanın su gibi akıp gitmesine rağmen demlenmiş çayı ile gecenin kör sayfasında kendine bir yer edindi. @huriyecap
‎