Gülümsemek, bir kadının acısını örten devasa bir makyaj malzemesidir. Hangi kozmetikçide bulunur bir tutam tebessüm? Yoktur… Yerin yedi bin kat altına insen de yoktur. Aradığın, kadının kalbindedir; yüreğinin en derin yerinde. Kadınlar önce mutluluktan gülerler… Sonra, gülüşlerinden ödün vermemek için acılara gülümsemeyi öğrenirler. Bir süre sonra ağlamayı da bırakırlar. “Güçlü” olmanın hakkını vermeye çalışırken, yumruk kadar kalplerini acıya mahkûm ederler. Rimelini bahane edip ağlamayan kadınlar bilirim; gözyaşlarını içine akıtan… Geceleri yastığını sele boğan güçlü kadınlar bilirim. Avazı çıktığı kadar susarak ağlayan kadınlar… O yüzden kadınların yüzlerine iyi bakın beyler; çünkü kadınların yüzleri mezar taşı gibidir. Kendi mezarını bulmak ister gibi atılan son bir bakış… Gerisi upuzun bir kahkaha zaten.
