Şayet biz kadınlarda onur denen şey olsaydı, erkeklerin eline bakmazdık. Onur, daha biz kadınlar doğmadan elimizden alınmış bir oyuncak gibi. Yuvamız dağılmasın diye onursuzlaştırıldık. Kaderimize razı edildik.

Su, susuzluktan deli olmuş bir kişinin gözü önünde ve kendisi de su içinde, fakat akıp giden sudan haberi bile yok.

İrade olan yerde elbet bir çare de olurmuş. Ben irademi kaybettiğim için, bir çare, yol da bulamadım.

Bu erkekler anlaşılmaz yaratıklar. İçlerinde sadece birkaç tane iyi var. Onları da ya başkaları kapmış, ya da benim gibi toprağa gömmüşler.

Ama her aileden de bir tane eşek evlat çıkıyor. Onlar ne yazık ki karılarının kıymetini bilmiyorlar, anaların lafıyla oturup kalkıyorlar

Sizin yapacağınız devrim başka bir bahara kaldı.

Bir erkeğin çocukların anası olabiliyorsun ama o erkeğin hiçbir zaman gerçek âşığı olamıyorsun.

Erkeklerin en çok sevdiği kadınlar fahişe ruhlu olanlarmış. Hâlbuki biz, bizi en çok yaralayan kişiyi sevmek için yaratılmışız. Erkeklerin asıl sevdikleri kadınlar hep öteki aşıklar olmuştur.

Aşktan kör olmuş birine nasihat vermek, sarhoş birinin eline kılıç vermeye benzer.

Bize küçük yaştan beri bazı yanlışlar doğru diye öğretiliyor. Yanlış bir adamla evlensek, o adamı sineye çekmemiz tembihleniyor.