Matematiğin Yıldızı Ömer Hayyam

Şu Dünyada üç beş günlük ömrün var.

Nedir bu dükkanlar, bu Konaklar ?

Ev mi dayanır bu sel yatağına ?

Bu rüzgarda yerde mum mu yanar ?

Mal mülk düşkünleri rahat yüzü görmezler.
Binbir derde düşer, canlarından bezerler. Öyleyken ne tuhaftır, yine de övünür.
Onlar gibi olmayana adam demezler.

İçin temiz olmadıktan sonra
Hacı hoca olmuşsun, kaç para !
Hırka, tespih, post, seccade güzel ama Allah kanar mı bunlara ?

Ey aymaz ! Gördüğün bu beden bir hiçtir.
Şu şatafatlı gök kubbe de bir hiçtir.
Hoş ol ki bu kurulup-dağılma yurdunda bir nefestir alacağım o da hiçtir.

Hırsız içeride oldu mu maalesef kapı kilit tutmazmış

Ölüm ansızın gelir ve her şey yarım kalır. Fena alemin son bulur, beka alemine yolculuk başlar.

Her gün biri çıkar, başlar, benim ben demeye altınları, gümüşleriyle övünmeye tam işleri dilediği gibi düzene girer ecel çıkabilir bu pusudan; benim ben diye

Aklı semada cevalan eden, semada yolunu bulamayan karada kaybolur.