Katya’nın Yazı

...yalnızlık ve içine kapanma da insanın hayatının değişmezleriydi.

Hepimiz sosyal nezaketin kurbanı değil miydik? Felaketleri zarafetle karşılamaya kendimizi zorunlu hissetmiyor muyduk? Utanmaktansa mahvolmayı, yok olmayı bile tercih etmiyor muyduk?

Lütfen zamanımızın azlığından konuşmayalım. Elimizde var olan zamandan konuşalım.

İnsanın kafasını boşaltıp...neşeyi değilse bile, en azından huzuru aramayı öğrenmesi şart.

Kırk beşinci doğum günümün akşamında, tek başıma çalışma masamda otururken, insanın kendine sorabileceği en kalıplaşmış soruyu sordum; Nereye gitti hepsi?