Huzur Sokağı, bugüne kadar milyonlarca okura ulaşmış, neredeyse her evin kütüphanesinde yerini almış, soluksuz okunan bir roman. Hatta bir klasik. Sahip olduğu haklı şöhretle, yüzlerce baskı sayısına ulaşan Huzur Sokağı, birkaç neslin kült kitabı haline geldi. Gazetelerde tefrika edildi, beyaz perdeye uyarlandı, tiyatroda sahnelendi, televizyon dizisi yapıldı, herkesin gönlüne girip huzurun sembolü oldu. Huzur Sokağı, hasretini çektiğimiz, huzurlu bir cemiyetin, küçük bir sokakta sembolize edilen sarsıcı, duygusal, ama hepsinden önemlisi gerçek hikâyesi. Dönüp dönüp tekrar okuma isteği duyduğum yegane eser. O kadar güzel bir tat bırakıyor ki insanın damağında, zamanla tiryakisi oluyorsunuz. İçimden bir ses hala bir yerlerde Huzur Sokağı‘nın var olduğunu fısıldıyor. Bu öykü bir hayal olamayacak kadar güzel.
Herşeyi dünya zevk ve cazibesinin aldatıcı çerçevesi içinde mütalaa etmeye alışmış olan bu zavallı,bomboş,gafil insanlar,her nedense içinde bulundukları en büyük geriliği,iletişim, en büyük iptidailiği ise medeniliş olarak görmeye ve göstermeye alışmışlardır
