Bazen insanlara istediklerini düşündükleri şeyi vermek, onlara sahip olduklarını göstermenin en iyi yoludur.

Bazen insanların kaybolma sebebi, bulunmak istememeleri oluyor.

Erkekler hâlâ bu dünyaya hükmediyorlar ve bunun sonucu olarak da dünya yozlaşmış. Güç hâlâ erkeklerde; hükümetleri ve medyayı erkekler kontrol ediyor, savaşları da daima erkekler başlatıyor.

Hiç kimse kendi geçmişinin her ânını hatırlayamaz.

Kitaplarının senin için herkesten ve her şeyden daha önemli olduğunu bilmiyorlar.

İnsanların sizi daima hayal kırıklığına uğratacağını kabul ederseniz, hayat çok daha az depresif oluyor.

Sanırım bu, dünyaya dair beni en çok ürküten şeyleri sindirme yolumdu: İnsanların birbirlerine yapabildiği tüm o dehşetengiz şeyler. Gerçekten özel bir türüz.

Nefret ve acıyla dolu bir dünyada yaşıyoruz, karanlık zamanlardan geçiyoruz ama ararsan hâlâ bulabileceğin sevgi ve ışık da var.

Sanırım bazen sahip olduklarımızı görebilmemiz için her şeyin epey bir kararması gerekiyor.

Ama mekânlar, tıpkı insanlar gibi, genellikle ilk başta güzel görünebilir; ta ki gerçek yüzlerini ve aslında ne olduklarını görene kadar.