insan zamanı dondurmalı ki zihninde yarattığı vahşi hayatın dışına çıkabilsin.

"Benim karakterimin sizin merhametinize ihtiyacı yok," dedi.

Yelkovan akrebe bağlıydı, sıkılmıştı sadakatinden birden fırladı camı deldi. Kaçtı zamanın sırtına yüklenen kırmızı kaplı ajandamın içindeki hayaller.

Yorulan zihinler, belli ki bedenleri çürütüyordu. Haliyle unutuyordu insan insanı.