Açlık

"Her şeyi oluruna, kendimi şen sabaha bırakıyor, mutlu insanlar içinde ben de kaygısız, öne arkaya sallanıyordum. Bulutsuz, berraktı gökyüzü; benim de gönlüm gölgesiz."

"Pencereyle sokak arasında düşünceler mekik dokuyor ama tek söz
söylenmiyordu."

"Attığım her adımda taban tahtaları esneyen bu boş oda, ıslak ve korkulu bir tabuttu sanki."

"Gemi leşlerinin yüzdüğü bulanık insanlık denizinde bembeyaz bir fenerdim ben."

"Ve karanlık çepçevre etrafımda pusudaydı; her taraf sessizdi, her şey sessiz. Ama yukarıda edebi musikî, hava, asla susmayan uzak ve sessiz uğultu, devam ediyordu."

"Talih çok kere dolambaçlı yollardan gelirdi."

Tanrı'nın ve bütün dünyanın boşlayıp kaçtığı bir teneke atölyesinde barınıyordum."

"Karanlık, zihnimi kavramış, beni bir an olsun kendi halime bırakmıyordu."

"Aynı karanlık, pusudaydı çevremde; düşüncelerimin tırmanmak isteyip de kavrayamadıkları, kavranmaz o siyah sonsuzluk!"

"Vicdan mi, dedin? Delilik etme, bu yoksulluğunda, vicdan senin neyine?"