Ferenc Molnar Alıntıları

Gerçek dost ismini bağıran değil , seni unvanların yokken de saygıyla anandır.

Cesaret bazen ‘hayır’ diyebilmekte saklıdır.

Kölesi olduğumuz şu hayat neyin nesiydi böyle?

And içeriz ki, bir daha asla esir halk olmayacağız

Hem vücudu hem de ruhu çok yorulmuştu.

Burada kal, yanımda, olur mu?
-Evet kalırım!
-Sonuna kadar, ölünceye kadar da kalır mısın?

Masum kalbiyle bazen güldüğümüz bazen de ağladığımız ama her günü başka bir mücadele içinde geçirdiğimiz bu hayatta ne için var olduğumuzu düşünüyordu.

"Adam olmuşlar mıydı? En azından büyümüşlerdi işte! Dışarıdan bakıldığında adama benziyorlardı. Belki de erken yaşta kendi başına kararlar almak durumunda kalmış yetişkin adam kalıbındaki çocuklardı onlar."