Günaydın… Günaydın gökyüzü, günaydın yollar, günaydın üşüyen sokaklar… Bugün hayat biraz daha soğuk sanki. Her yer bembeyaz bir örtüye bürünmüş ama o beyazlık, içimizi ısıtan bir masumiyet mi yoksa sessizliğin ağırlığı mı, belli değil. Kar, her şeyi örter ama insanın içindeki üşümeyi gizleyemez bazen. Yine de bil ki Yâre, bu soğuk sabahın içinde bile bir yerlerde sıcak bir umut yürüyordur seninle. Günün, yüreğine biraz olsun güneş düşürsün. Tatlı gülüşlerin hiç üşümesin Yâre, saçlarına rüzgâr değmesin. Dilerim ki sen, hep güneşli bir hayat yaşa; bulutlar sadece manzara olsun, yağmur sana hiç ağlamasın. Mevsimlerin hep bahar olsun, gecelerin gündüzlere yaslansın. Karanlıklar aydınlığa doğsun, her sabah umutla açılsın gözlerin. Yoluna çıkan her zorluk bir çiçek gibi eğilsin önünde, kalbin neye niyet ederse hayat ona “olur” desin. Dilerim ki Yâre, kalbin kadar hayatın da güzel olsun.
