Hitopadeşa, ilk bakışta sade ama içine girdikçe düşündüren bir okuma oldu benim için. Kitapla ilgili gördüğüm yorumlarda en çok dikkatimi çeken şey, hikâyelerin kısa olmasına rağmen verdiği derslerin oldukça derin olması. Gerçekten de okurken “bu kadar basit bir hikâyeden nasıl bu kadar anlam çıkar?” diye düşünmeden edemiyor insan.

Dilinin akıcı olması, masası tarzda (bence) anlatılması kitabı rahat okunur kılıyor, ama bazı yerlerde anlatılan derslerin doğrudan verilmesi bazen didaktik hissettirebiliyor. Yine de bu durum kitabın amacına uygun. Hatta kitap öğüt verme üzerine kurulu diyebiliriz. Özellikle hayvan karakterler üzerinden anlatılan hikâyeler hem eğlenceli hem de düşündürücü bir etki bırakıyor.

Yorumlara bakınca birçok kişinin kitabı çocuk kitabı gibi görüp başladığını ama sonrasında aslında her yaşa hitap ettiğini fark ettiğini de gördüm. İlk başta başlarken yorumlardan etkilenmiş şekilde başladım ama ben de benzer şekilde, basit bir okuma beklerken yer yer kendi kendime düşündüğüm anlar yaşadım. Bazı hikâyeler oldukça tanıdık gelse de, verilen mesajlar evrensel olduğu için hâlâ güncelliğini korumaya devam ediyor.

Kitapta en sevdiğim şeylerden biri, dostluk, güven ve akıl üzerine yapılan vurgular oldu. Özellikle insanların ilişkilerinde nasıl davranması gerektiğine dair ince mesajlar oldukça güzel verilmişti.

Genel olarak bakınca, hızlı okunabilecek ama etkisi uzun sürebilecek bir kitap. Çok ağır bir şey okumak istemediğim ama yine de boş da hissettirmesin dediğim anlar için ideal bir tercih diyebilirim.
.
.
Kitapla ve bilgiyle kalınız...