Lovecraft’ın neden korku edebiyatının ustası olarak anılması gerektiğini gösteren; yabancılığın, dehşetin, tekinsizliğin anlatıldığı toplam yedi öykü var bu kitapta.
Korku ancak gördüğümüzde bilebildiğimiz bir şey midir? Yoksa bilmediğimizi gördüğümüz şey midir? Belli ki Lovecraft bunu sorguluyordu bu öyküleri yazdığı sırada. Hep korkularımızdan ve bilmediklerimizden bahsetmeye çalıştı. Çalıştı diyoruz, çünkü asla tam olarak bahsedilemeyeceğini biliyordu. Tıpkı bu öykülerde olduğu gibi, dehşeti tarif etmek mümkün değildi. Tarif eden ya mezarlığa düştü ya da akıl hastanesine; ya müzisyen oldu ya da ressam; ya aynaya baktığında başkasını gördü ya da denizin dibinde buldu kendisini.
Bu kitap bir dehşet davetiyesi, bir delilik güzellemesi.
Bu, Lovecraft’ın çağrısı…
“Lovecraft’ın eserleri modern korku edebiyatında bir dönüm noktası.”
- Clive Barker
“Lovecraft’ın üslubu ve hayal gücü büyüleyici.”
- Alan Moore
“Stephen King’den Colin Wilson’a, Umberto Eco’dan John Carpenter’a kadar çok farklı insanları etkileyen nadir yazarlardan. Olağanüstü.”
"Ama bir gün, birbirinden farklı bilgilerin bir araya gelmesi, gerçekleri öyle korkunç bir şekilde sergileyecek ki ya ortaya çıkan bu gerçekten dolayı aklımızı kaçıracağız ya da ışıktan kaçıp yeni karanlık bir çağın güvenli ve huzurlu sularına dalacağız."
Kitap fuarını aylarca bekleyip altı tanecik kitap alabildim. Şehrinde çok sayıda ve çeşitte kitap bulunduranlara imreniyorum. Bizimkinde bir avuç yayınevi, bunun bir kısmı da hiç alakamın olmadığı futbol kitaplarıydı. En azından uzun bir süredir okumayı istediğim Lovecraft mini setini alabildim.
Ithaki yayınlarında tek kitapta daha fazla öyküye yer vermişler. Ancak benim aldığım Kızıl Panda yayınevi içeriğinde Kildeki Dehşet, Şeytan Papaz, Kaçınılan Ev isimli üç bağımsız hikaye var.
Ilk hikaye, kitaba ismini veren Cthulhu'nun Çağrısı öyküsünü anlatıyor. Diğer ikisi de benzer derinlikte, kısa olmasına rağmen detayları tatmin edici doğallıkta yazılmış gizem ve korku hikayeleriydi. Hepsini elimden düşürmeden okuyup bitirdim.
Mistisizim, gerilim sevenler için hazine gibi. Biraz Poe'yu aklıma getirse de bambaşka yazım tarzlarî var. Yine de bir yazarı sevenin diğerine de şans vermesi gerektiğini düşünüyorum.
