Yaşım yirmiye yaklaşmıştı ve hiçbir işe yaramıyordum Ölsem daha iyiydi. Yüzerek denize açılmak, yorulana kadar yüzmek. Sonra, gözlerimi yiyen yengeçlerin üşüştüğü cesedimi, suyun üzerinde yüzer bir halde bulurlardı. İşte o zaman ölenlere karşı duyulan o sevecenlikle şöyle derlerdi: Ne iyi çocuktu, ne güçlü, ne yakışıklı.

İnsan hayatına anlam verecek ve evrende kendine bir yer edinmesini sağlayacak duygu ve düşüncelere ihtiyaç duyar. Bir anlamı olmalıdır yaşamanın, varoluşun, gündüzün ve gecenin deviniminin. Ancak böyle katlanılır en dayanılmaz acıya, ölüme, çaresiz kalınan anlara...